امروزه با ديجيتال كردن اطلاعات تصويري فيلم به نظر ميرسد كه همه روياهاي فيلمسازان به حقيقت پيوسته است. كنترل كامل بر اطلاعات فيلم امكان پذير گرديده كنترل تا حدي كه به ما اين امكان را ميدهد كه فيلم را در مرحله پس توليد (Post Production ) چنان تغيير دهيم تا به تصورات كامل فيلمساز برسيم. و فيلم ضبط شده اصطلاحا به    (Look)دلخواه برسد. اگرچه فيلم در مرحله توليد با وضعيت نرمال و مطابق خاكستري خنثي   نوردهي شده باشد و از لحاظ تكنيكي خوب به نظر برسد. ولي با وجود اين  شايد فيلمساز فضايي ديگر براي صحنه هاي فيلم در ذهن  مي پروراند. با كمك امكاناتي كه ديجيتال  امروزه در اختيار ما قرار داده است ميتوان يكايك نماها و در نهايت كل فيلم را چنان تغيير داد كه با ذهنيت فيلمساز يكي شود ودر نتيجه حس دراماتيك و جنبه استتيك فيلم را به كمال رساند. در فيلم ارائه فضايي كاملا واقع گرايانه حتي در فيلمهاي رئاليستي از اهميت چنداني برخوردار نيست بلكه به تصوير كشاندن دنيايي انتزاعي و آبستره خاص فيلم مهم است تصاويري كه به هيچ عنوان در واقعيت وجود ندارند اما در عالم فيلم قابل باور هستند.

تسلط بر اين عالم رويايي از طريق كنترل رنگ و كنتراست روياي ديرينه همه فيلمسازان است.

با پيوستن اين روياها به حقيقت اكنون ما بين آنچه در مرحله توليد ضبط ميشود با آنچه در پايان و در لابراتوار ديجيتال ( Digital Lab ) همراه با تكنولژي ديجيتال اينترمديا (DI) براي پخش آماده ميگردد تفاوت بزرگي رويت ميشود. پروسه كار با (DI) بروي فيلم بصورت آنالوگ و فتوشيمي انجام نميگيرد بلكه از طريق انتقال Data و ديجيتال بروي سلولوئيد صورت مي پذيرد. نگاتيوي كه با دوربين نوردهي شده بوسيله يك اسكنر مخصوص به ديجيتال تبديل  و بروي كاست يا هارد ضبط ميشود و مجددا پس از انجام همه مراحل پس توليد بروي سلولوئيد باز گردانده ميشود. 

در همين پروسه ديجيتال يكي از مهمترين كارهايي كه امروزه با امكان بسيار بالا صورت ميگيرد تصحيح رنگ (color Corrections) است كه توسط فيلمبردار و يك متخصص رنگ (colorist) انجام مي گيرد.

علاوه بر تصحيح رنگ در اين مرحله ميتوان تيتراژ و روتوش و جلوه هاي ويژه خاص

(CGI computer generated Images _ VFX visual effect) به طرز ساده اي نسبت به سينماي كلاسيك انجام ميپذيرد. پس بنابراين امروزه ديجيتال خيلي از مراحلي كه با پيچيدگي خاص در سينماي كلاسيك و در لابراتوار و با تكنيك فتوشيمي انجام ميشده جايگزين آن گرديده و تا ارائه نسخه نهايي چه براي اكران بروي پرده سينما و چه بصورت الكترونيك براي پخش تلويزيوني از نسخه مادر SD و      HD گرفته تا DVD  و   Bluray-Diskبراي استفاده خانگي عملكرد دارد.

كاهش يافتن هزينه سخت افزاري و توليد زياد براي استفاده عموم باعث گرديده تا افراد زيادي به اين حرفه ديجيتال شدده علاقمند شوند و به سادگي مشغول تغييرات (Look)  فيلم گردند. اما بايد در نظر داشت كه در بعضي از كشورها هنوز همه مراحل پس توليد فيلم بصورت آنالوگ و با تكنيك فتوشيمي انجام ميگيرد. 

مهمترين اطلاعات پايه اي و تئوري لازم  براي كار كردن در پروسه دراز مدت (DI) شناخت مدلهاي رنگي متفاوت و اطلاعات در مورد كيفيتهاي مختلف موجود در اين صنعت است.

بعلت عدم وجود يك حافظه رنگي ثابت و يكسان در انسانها و درك نسبي پديده رنگ توسط هر قوم و فرهنگ مختلفي از مردم اين كره خاكي  سخن گفتن در مورد مقوله رنگ بسيار مشكل است. بهمين علت پيچيده از همان ابتدا در تلويزيون وديجيتال يك مدل رنگي استاندارد ارائه گرديد مدلي كه تا به امروز بعنوان تئوري رنگ در دنياي ديجيتال ميباشد

تئوري سه رنگ اصلي RGB  ... از تركيب هر دو تا از اين سه رنگ اصلي بطور يكسان رنگي حاصل ميشود كه رنگ ثانوي نامند و از تركيب يكسان هر سه رنگ با هم سفيد بدست ميآيد. اما از تركيب غير يكسان اين سه رنگ ميتوان طيف بيشماري از رنگهاي مختلف بوجود آورد و همچنين در مخلوط كردن متفاوت رنگها ميتوان به اطلاعات زيادي در مورد شدت و روشنايي رنگ دست يافت.  

آنچه كه در مورد رنگ و تصحيح آن در مرحله پس توليد بايد بدانيم اينست كه كدام رنگ و چه دامنه كنتراستي قابليت نمايش بر پرده سينما ويا صفحه تلويزيون دارند  در همين راستا بايستي به اجبار با تمام مدلهاي رنگي مختلف و موجود در رسانه هاي امروزي آشنايي پيدا كرد

مسلمآ در تكامل اين پروسه و تكنولوژي مدلهاي ديگري هم ارائه شده اند. بعنوان مثال در تلويزيون رنگي PAL مدل ديگري وجود دارد مدلي كه در آن روشنايي و رنگها با YUV تفكيك و تلفيق ميگردند طوريكه Y براي روشنايي (Luminanz)   و U - V براي اطلاعات رنگها (Chrominanz)   هستند. اين مدل از قدرت و توانايي چشم انسان به خوبي بهره ميبرد چرا كه چشم انسان تفاوت روشنايي را خيلي بهتر از تفاوت رنگي درك ميكند.

مدل ديگري نيز كه امروزه در ويدئو هاي ديجيتال ازDVD گرفته تا HD cam پيشرفته استفاده ميشود مدل رنگي Y-Cr-Cb ميباشد 4:2:2 در اين مدل به معناي اينست كه اطلاعات رنگي نصف اطلاعات روشنايي ذخيره ميشود طوريكه براي دو عدد پيكسل كنار يكديگر دوتا روشنايي و يك اطلاعات رنگي وجود دارد. اما در كيفيت   4:4:4 براي هر پيكسل اطلاعات جداگانه رنگ و روشنايي موجود ميباشد. كه اين مدل بهترين كيفيت را در پروسه (DI) ارائه ميدهد. 

يك تصوير ديجيتال تشكيل شده از تعداد زيادي نقطه ها يي كه پيكسل مي نامند و از تجمع اين نقاط كنار يكديگر كيفيت (definition) ارائه ميگردد. هر چه تعداد اين پيكسل ها بيشتر باشد در نتيجه شفافيت و ساختمان جزييات يك تصوير بهتر رويت ميشوند  اما بايستي بدانيم كه كيفيت در فيلم آنالوگ بوسيله پيكسل ها بوجود نميآيد بلكه از طريق توده هاي رنگي متفاوت كه كنار يكديگر مي نشينند توده هاي كوچكي كه Grain مينامند

براي تبديل اين دو كيفيت مختلف به يكديگر در پروسه (DI) از سيستمي استفاده ميشود كه همچون مترجم عمل ميكند.  و مهمترين كيفيتها كه در اين پروسه مورد استفاده قرار ميگيرند چهار كيفيت زير ميباشند: 
 

در سيستم ديجيتال هر هزار پيكسل افقي را يك كيلو پيكسل مينامند و آن را با K مشخص ميكنند 2K را بجاي    2048 پيكسل افقي  و 4K را به جاي   4096 پيكسل افقي معرفي ميكنند. پيكسل هاي عمودي بستگي به فرمت تصويري دارد كه هنگام ضبط از آن استفاده ميشود. براي ضبط تصوير با كيفيت هاي 2K و   4K      بعلت بزرگي حجم آنها هنوز كاستي ساخته نشده و معمولا در لابراتوارها ي ديجيتال بر روي هارد ذخيره ميشوند. 4K معمولا جهت اسكن فيلم هاي 35ميليمتري و 2K  را براي اسكن سوپر 16ميليمتري يا 16 معمولي استفاده ميشود اما گاهآ از 2K براي  فيلمهاي 35 ميليمتري كه از افكتهاي ديجيتال كمتري برخوردار هستند و حجم بالايي ندارند مورد استفاده قرار ميدهند. در جدول بالا حجمي كه هر فريم از تصوير با كيفيت مختلف بروي هارد اشغال ميكند نشان داده شده است .